SPOWIEDŹ

Spowiedź to potoczna nazwa sakramentu pokuty i pojednania. Jego celem jest wyznanie grzechów kapłanowi oraz pojednanie z Bogiem i Kościołem. Najczęściej sakrament udzielany jest w konfesjonale, ale nie jest to warunek konieczny. Katolik ma obowiązek przystąpić do spowiedzi przynajmniej raz w roku

Warte podkreślenia jest, że spowiedź oczyszcza z grzechów ciężkich. Grzechy uznawane za lekkie odpuszcza spowiedź powszechna, która jest elementem każdej mszy świętej. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, żeby do spowiedzi przystępować częściej. Tak naprawdę można to robić zawsze, gdy czujemy taką potrzebę, kiedy czujemy, że nagrzeszyliśmy i oddaliliśmy się w ten sposób od Boga.

 

5 WARUNKÓW DOBREJ SPOWIEDZI
  • Rachunek sumienia
  • Żal za grzechy
  • Mocne postanowienie poprawy
  • Szczera spowiedź
  • Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu
TEKST SPOWIEDZI

PENITENT( osoba spowiadająca się): Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

 

KAPŁAN: Na wieki wieków. Amen

PENITENT czyniąc Znak Krzyża mówi: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

 

Kapłan uczyni znak krzyża i zachęci do ufności w miłosierdzie Boże, na przykład, może to uczynić słowami :

KAPŁAN: Bóg niech będzie w twoim sercu, abyś skruszony w duchu wyznał swoje grzechy.

PENITENT: Rozpoczynając wyznanie grzechów:

Ostatni raz u spowiedzi świętej byłem: tydzień, miesiąc, lata temu …..

Pokutę zadaną wypełniłem.

Obraziłem Pana Boga następującymi grzechami: Wyliczam te grzechy, a przy ciężkich podaję liczbę i okoliczności.

Na zakończenie mów: więcej grzechów nie pamiętam, za wszystkie serdecznie żałuję, postanawiam poprawę proszę o naukę, pokutę i rozgrzeszenie.

Następnie kapłan zachęca penitenta do okazania żalu

PENITENT: Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu (Łk 18,13).

Udzielając rozgrzeszenia kapłan wypowiada słowa –

KAPŁAN: Bóg Ojciec Miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą, przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju, przez posługę Kościoła. I ja odpuszczam Tobie grzechy, w imię Ojca, Syna i ducha Świętego

PENITENT: ,,Amen„

po udzielaniu rozgrzeszenia i zadaniu pokuty, kapłan zwraca się do ciebie słowami –

 

KAPŁAN: Wysławiajmy Pana bo jest dobry.

PENITENT: A jego miłosierdzie trwa na wieki

KAPŁAN: Pan odpuścił tobie grzechy. Idź w pokoju.

PENITENT: Bóg zapłać.

Kapłan puka w konfesjonał.

Nie ma żadnego przepisu liturgicznego nakazującego całowanie stuły.
Potem idziemy pomodlić się – poprosić Boga o pomoc w wypełnieniu na­szych dobrych postanowień.

AKT ŻALU

Ojcze miłosierdzia,

czym odpłaciłem Tobie za Twoją miłość? Grzechami, zaniedbaniem, nie­wdzięcznością. Obym był nigdy nie zgrzeszył.

Żałuję z całego serca za wszystkie grzechy, którymi obraziłem Ciebie, mo­jego Stworzyciela i Odkupiciela.

Żałuję, że znieważyłem Ciebie, Dobro najwyższe i najgodniejsze miłości.

Żałuję, że zmarnowałem zasługi męki mojego Zbawiciela i zdeptałem Jego Krew za mnie przelaną.

Żałuję, że obraziłem sprawiedliwość Twoją, Panie, i zasłużyłem na słuszną karę. Ojcze, zgrzeszyłem przeciw niebu i przeciw Tobie. Nie jestem godzien zwać się dzieckiem Twoim. Brzydzę się wszystkimi grzechami moimi i odwracam się od nich. Mocno postanawiam przy pomocy łaski Twojej unikać wszystkich grzechów i okazji do nich.

Najświętsza Panno, święty Aniele Stróżu mój i moi święci Patronowie, wy­proście mi u Boga przebaczenie moich grzechów.

 
MODLITWA PO SPOWIEDZI

Niech Ci będzie chwała i dziękczynienie, Boże w Trójcy Jedyny, żeś mi z nie­skończonego miłosierdzia Twego przez rozgrzeszenie kapłańskie odpu­ścił grzechy.

Dzięki Ci, Ojcze niebieski, żeś mnie nędznego grzesznika przyjął na powrót jako swoje dziecko.

Dzięki Ci, Jezu Zbawicielu mój, żeś krwią obmył moją duszę i przywrócił jej życie nadprzyrodzone.

Dzięki Ci, Duchu Święty, żeś mi dał łaskę prawdziwego żalu i żeś przez ten sakrament odbudował w duszy mej świątynię Bożą.

O jakże wielkie jest moje szczęście! Pragnę przez całą wieczność wysławiać dobroć Twoją, Boże, a tymczasem na ziemi zmienić zupełnie moje ży­cie i oddać Ci serce moje, boś Ty, Panie, godzien całej mojej miłości.

Przyjmij łaskawie te modlitwy i uczynki pokutne, które mi sługa Twój nazna­czył; przyjmij też wszystkie moje prace, ofiary i przykrości życia. Niech to wszystko posłuży mi na złagodzenie kar doczesnych, a co jeszcze nie dostaje mojej pokucie, niech to uzupełnią zasługi męki Twojej, Zbawicielu najmiłościwszy.

Udziel mi, Panie, łaski wytrwania w moich postanowieniach.